عوارض و فواید سوکرالوز چیست و کاربردهایی دارد؟ معرفی انواع سوکرالوز

این مقاله شامل اطلاعات مفید و کاربردی درباره ویژگی‌ها، خواص و کاربرد سوکرالوز و موارد مصرف گوناگون آن است.حجم محصول، درصد خلوص، نرخ ارز و شرکت تولیدکننده به طور کلی از عوامل بسیار مهم در تعیین قیمت مواد شیمیایی هستند؛ قیمت سوکرالوز نیز تحت تاثیر این موارد است.

سوکرالوز یک شیرین کننده بدون کالری است که بدون افزودن کالری یا کربوهیدرات به شیرینی غذاها و نوشیدنی ها کمک می کند. سوکرالوز قند نیست ولی از طریق فرآیندی تهیه می شود که از ساکارز یا قند معمولی شروع می شود.

اگرچه سوکرالوز باعث شیرینی خوراکیها می شود اما ساختار آن از تجزیه آن توسط آنزیم های دستگاه گوارش جلوگیری می کند و بیشتر سوکرالوز مصرفی (حدود ۸۵ درصد) جذب نمی شود.تنها حدود ۱۵ درصد از این قند جذب بدن می شود و تقریبا تمام سوکرالوز جذب شده به سرعت از طریق ادرار دفع می شود. برای کسب اطلاعات بیشتر در رابطه با این ماده شیرین کننده در ادامه مقاله با ما همراه باشید.

سوکرالوز چیست؟

سوکرالوز یک شیرین کننده و جایگزین قند مصنوعی است که در اتحادیه اروپا نیز با شماره E955 شناخته می شود. این شیرین کننده با کلرینه شدن ساکارز تولید می شود و حدود ۳۲۰ تا ۱۰۰۰ برابر شیرین تر از ساکارز، سه برابر شیرین تر از پتاسیم آسپارتام و آسولفام و دو برابر شیرین ساخارین سدیم است.

در حالی که سوکرالوز تا حد زیادی ماندگار است و برای استفاده در دمای بالا (مانند کالاهای پخته شده) ایمن در نظر گرفته شده است، اما برخی شواهد نشان می دهد که در دمای بالاتر از ۱۱۹ درجه سانتی گراد تجزیه می شود.

موفقیت تجاری محصولات مبتنی بر سوکرالوز از مقایسه آن با سایر شیرین کننده های کم کالری از نظر طعم، ثبات و ایمنی ناشی می شود. این ترکیب معمولاً با نام تجاری Splenda به فروش می رسد.

کاربردهای سوکرالوز

کاربرد سوکرالوز در تولید محصولات غذایی و آشامیدنی بسیار زیاد است زیرا یک شیرین کننده بدون کالری است و باعث ایجاد پوسیدگی دندانی نمی شود. این ترکیب همچنین برای مصرف بیماران دیابتی و غیر دیابتی بی خطر است و بر میزان انسولین تأثیری ندارد.

اگرچه فرم پودر شده این شیرین کننده مبتنی بر سوکرالوز یعنی اسپلندا حاوی ۹۵٪ (به صورت حجمی) مواد حجیم کننده دکستروز و مالتودکسترین است که بر سطح انسولین تأثیر می گذارد.

سوکرالوز به عنوان جایگزین یا در ترکیب با سایر شیرین کننده های مصنوعی یا طبیعی مانند آسپارتام، پتاسیم استول سولفام یا شربت ذرت با فروکتوز بالا در خوراکیها استفاده می شود. این شیرین کننده در محصولاتی مانند آب نبات، میان وعده های صبحانه، قهوه آماده و نوشابه استفاده می شود و در میوه های کنسرو شده نیز وجود دارد.

این ماده در نوشیدنی های مختلف مانند آب میوه ها، نوشیدنی های ورزشی و انرژی زا، نوشیدنی های حاوی کافئین و الکلی وجود دارد و معمولا مقدار مصرف آن در این نوشیدنی ها ۸% تا ۱۰% است.

دانستنی های جالب درباره سوکرالوز

سوکرالوز در تولید شیر سویا برای از بین بردن بوی لوبیای سویا و بهتر شدن طعم شیر استفاده شود. این ترکیب برای نوشیدنی های الکلی نیز مناسب است به عنوان مثال در شراب میوه ای، مقدار کمی از آن می تواند طعم و مزه را بهبود بخشد، این ترکیب اسیدیته برخی از محصولات شراب را پوشانده و طعمی شیرین، ملایم و بدون بو ایجاد کند.

برخلاف آسپارتام، سوکرالوز در برابر حرارت پایدار است و می تواند در پخت و پز استفاده شود. این ترکیب می تواند مقدار قند موجود در محصولات قهوه را کاهش دهد بنابراین مصرف انرژی را کاهش می دهد. این ماده به تنهایی یا در ترکیب با سایر شیرین کننده ها مانند ساکارز، فروکتوز و شربت ذرت با فروکتوز بالا قابل استفاده است.

جالب است بدانید بیشتر ماست های سنتی با سوکرالوز شیرین می شوند و در مجموع ۶ تا ۱۰ درصد سوکرالوز باید در طول تولید ماست به آن اضافه شود. همه ما می دانیم که خوردن بیش از حد زیاد محصولات قندی باعث بیماری هایی مانند چاقی، تصلب شرایین کرونر می شود و خطری برای افراد دیابتی است که با اثرات ماست بر سلامتی مغایرت دارد. استفاده از این ترکیب برای جایگزینی ساکارز و سایر شیرین کننده ها می تواند به طرز موثری طعم ماست را بهبود بخشد و آن را شیرین و جذاب کند.

انواع سوکرالوز موجود در بازار

۳ نوع سوکرالوز در بازار وجود دارد. سوکرالوز خالص به صورت پودر و گرانول موجود است و چین بزرگترین تولید کننده و صادر کننده ای ماده در جهان است.

سوکرالوز مایع یک مایع شفاف و بی رنگ است و معمولاً از ۲۵٪ سوکرالوز یا غلظت های دیگر تولید می شود و ممکن است حاوی ترکیبات دیگری از جمله مواد نگهدارنده (مانند سوربات پتاسیم، بنزوات سدیم)، مواد اسیدی (به عنوان مثال اسید سیتریک، اسید سوکسینیک) باشد. فرم مایع پایدارتر است و ماندگاری بیشتری دارد.

عوارض سوکرالوز

مانند دیگر شیرین کننده های مصنوعی، سوکرالوز بسیار بحث برانگیز است. برخی ادعا می کنند که کاملاً بی ضرر است، اما مطالعات جدید نشان می دهد که ممکن است تأثیراتی بر متابولیسم بدن داشته باشد.

آیا مصرف سوکرالوز ایمن است؟

برای برخی افراد مصرف آن ممکن است سطح قند خون و انسولین را افزایش دهد. همچنین ممکن است به محیط باکتریایی روده آسیب برساند، اما این مورد باید در انسان مورد بررسی قرار گیرد.

ایمنی سوکرالوز در دمای بالا نیز زیر سوال رفته است بنابراین ممکن است بخواهید از پختن آن خودداری کنید زیرا می تواند ترکیبات مضر آزاد کند.

همانطور که گفته شد اثرات طولانی مدت سلامتی این شیرین کننده هنوز مشخص نیست، اما مقامات بهداشتی مانند سازمان غذا و دارو (FDA) آن را بی خطر می دانند.

سوکرالوز سرطان

صدها میلیون نفر در سرتاسر جهان شیرین کننده های مصنوعی مصرف می کنند که می تواند در انواع زیادی از غذاها و نوشیدنی ها از جمله نوشابه ها، کیک ها و غذاهای مخصوص بیماران دیابتی و همچنین داروها یافت شود.

مشکل فزاینده چاقی در کشورهای توسعه یافته که از دهه ۷۰ در اروپا و ایالات متحده آغاز شد، منجر به افزایش تقاضا برای غذاها و نوشیدنی های کم کالری شده است. با این حال، گسترش بازار شیرین کننده های مصنوعی همچنین منجر به افزایش نگرانی در میان مصرف کنندگان از نظر ایمنی و اثرات بالقوه سلامت بلندمدت، به ویژه با توجه به خطرات بالقوه سرطان شده است.

در یک مطالعه جدید مشخص شد که موش ها پس از خوردن این شیرین کننده مصنوعی کم کالری در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به سرطان هستند. مطالعات اولیه ما بر روی موش‌ها نشان داد که مصرف این شیرین کننده احتمال ابتلا به چندین نوع سرطان را افزایش می دهد ولی تحقیقات بیشتری در این رابطه لازم است.

مضرات سوکرالوز

مجموعه تحقیقاتی که در سال‌های پس از اولین تایید سوکرالوز انجام شده است، نشان می‌دهد که ممکن است عوارض جانبی نامطلوبی داشته باشد. مطالعات نشان می‌ دهند که شیرین‌ کننده‌های مصنوعی از جمله سوکرالوز در واقع می‌ توانند میل به شکر را بدتر کنند.

سوکرالوز وقتی همراه با کربوهیدرات مصرف می شود ممکن است منجر به مقاومت انسولینی و افزایش وزن شود. مصرف نوشابه های رژیمی، از جمله آنهایی که دارای سوکرالوز هستند، ممکن است خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را افزایش دهد.

برخی شواهد نشان می دهد که سوکرالوز برای باکتری های روده شما مضر است. برخی از پزشکان می گویند که اطلاعات ایمنی کافی برای استفاده از شیرین کننده های مصنوعی در زنان باردار یا شیرده، کودکان، افراد مبتلا به دیابت و مبتلایان به میگرن یا صرع وجود ندارد. این شیرین کننده ممکن است در دماهای بالا محصولات جانبی خطرناکی تشکیل دهد.

اگرچه این قند در ابتدا به عنوان یک افزودنی بی خطر و بی اثر در نظر گرفته می شد، اما شواهد به دست آمده تأثیر نامطلوب آن بر میکروبیوتای روده و سلامتی در حال حاضر توجه بیشتری را به خود جلب کرده است. مطالعات انجام شده نشان داد که این قند آسیب روده و التهاب را در مدل های حیوانی برای بیماری التهابی روده (IBD)، از جمله مدل های کولیت اولسراتیو و بیماری کرون تشدید می کند.

همچنین مشخص شد که سوکرالوز به شدت کولیت ناشی از سولفات دکستران (DSS) را تشدید می‌ کند و باعث ایجاد تغییراتی در میکروبیوتای روده، سد روده و اختلال در غیرفعال شدن پروتئازهای گوارشی با واسطه بیلی روبین دکونژوگه می‌ شود. به خوبی مستند شده است که IBD خطر ابتلا به سرطان کولورکتال (CRC) را افزایش می دهد- سومین سرطان شایع در سطح جهان که در کشورهای توسعه یافته از میزان بالایی برخوردار است.

سوکرالوز در رژیم کتوژنیک

اگر اهداف کتو شما شامل سلامت و تندرستی طولانی مدت باشد جایگزین های بسیار بهتری برای سوکرالوز وجود دارد. بهترین جایگزین در رژیم کتوژنیک استویا است. به یاد داشته باشید، شما همچنین می توانید با ترکیب دو یا چند شیرین کننده کم کربوهیدرات طعم های مختلف یا خواص دیگر را به دست آورید.

به عنوان مثال، شیرین کردن خوراکی ها با قند الکلی (مانند اریتریتول) می تواند طعم تلخ استویا را کاهش دهد. یا می توانید کمی عصاره میوه را به دستور غذاهای خود اضافه کنید. اما در نهایت، به خاطر داشته باشید که هر شیرین کننده تی حتی گزینه های سالم، طبیعی و بدون کالری، می توانند اعتیاد به شکر را تداوم ببخشد.

بنابراین اگر می‌ خواهید استفاده از شیرینی ها را کنار بگذارید بهترین راه حل این است که برای مدتی از مصرف شیرینی ‌ها اجتناب کنید، سپس برای ایجاد یک رابطه سالم‌تر با خوراکی‌ها با رژیم کتو تلاش کنید.

اگر در حال گذار به یک رژیم غذایی کم کربوهیدرات یا سبک زندگی کتوژنیک هستید، طبیعتا چشمان شما جذب محصولات «بدون قند» و «کم کربوهیدرات» در قفسه‌ های فروشگاه‌های مواد غذایی می ‌شود. بسیاری از این محصولات حاوی سوکرالوز هستند. اگرچه مقدار کم این قند مصنوعی احتمالا به شما آسیب نمی رساند ولی مصرف مکرر آن ایده خوبی نیست.

قرص سوکرالوز

قرص سوکرالوز یکی از اشکال شیرین کننده های مصنوعی موجود در بازار است که می توان در رژیم های کاهش وزن و کم کالری از آن استفاده کرد. این قرص معمولا توسط پزشک برای افراد دیابتی تجویز می شود زیرا باعث افزایش قند خون نشده و تقریبا بدون تغییر شکل از بدن دفع می شود. سوکرالوز یک شیرین کننده مصنوعی بدون کالری است که به طور گسترده در هزاران غذا و نوشیدنی در سراسر جهان استفاده می شود. از زمان معرفی این قند مصنوعی در حدود ۲۰ سال پیش، میلیون ها نفر به Splenda به عنوان راهی برای لذت بردن از برخی از شیرینی های مورد علاقه خود با کالری کمتر روی آورده اند. با جایگزینی سوکرالوز با شکر می توان به محدود کردن کالری دریافتی کمک کرد.

این قند مصنوعی می تواند به ویژه برای افراد مبتلا به دیابت که نیاز به نظارت بر مصرف قند دارند، مفید باشد زیرا غذاها و نوشیدنی ها را شیرین می کند اما باعث نمی شود که سطح قند خون آنها به اندازه قند معمولی افزایش یابد. با اینکه سوکرالوز کالری کمی دارد ولی این لزوما به این معنی نیست که به کاهش وزن کمک می کند. برخی از مطالعات نشان می‌دهند افرادی که شکر را با شیرین ‌کننده‌های مصنوعی جایگزین می‌کنند، ممکن است به طور متوسط ​​یک پوند یا کمتر اضافه وزن داشته باشند.‌ با اینحال بسیاری از افراد معتقدند که نوشیدن نوشیدنی های حاوی سوکرالوز یا سایر شیرین کننده های مصنوعی به آنها کمک می کند کالری ها را بهتر بشمارند و وزن سالم خود را حفظ کنند.

دکستروز آبدار چیست؟ کاربرد و قیمت خرید و فروش دکستروز

این مقاله شامل اطلاعات مفید و کاربردی درباره ویژگی‌ها، خواص و کاربرد دکستروز آبدار (Dextrose monohydrate) و مصارف گوناگون آن است. اگر قصد خرید دکستروز آبدار را دارید،  قیمت دکستروز آبدار تحت تاثیر حجم محصول موردنظر، شرکت تولیدکننده و نرخ ارز است.

دکستروز آبدار یا دکستروز مونوهیدرات یک پودر کریستالی سفید رنگ است که از هیدرولیز کامل نشاسته ذرت بدست می آید. دکستروز با طعم دلپذیر و شیرین سالهاست به عنوان شیرین کننده در طیف گسترده ای از برنامه های غذایی استفاده می شود. در مقایسه مقدار شیرینی آن با ساکاروز، شیرینی آن از ۱۰۰ درصد حدود ۷۵ است. دکستروز شیرینی ملایم تر و کالری کمتری نسبت به شکر دارد.

دکستروز آبدار از گلیکوژن، نشاسته و سلولز تشکیل‌ شده است و درست مثل قند معمولی است. این ترکیب در آب حل می شود و کمی در اتانول محلول است. دکستروز مونوهیدرات آب و قند بدن را تامین می کند. این ماده چهار کالری در هر گرم تامین می کند و از نظر وزنی حاوی ۹ درصد آب است.این ترکیب اغلب برای افرادی که از قند خون پایین رنج می برند، تجویز می شود. این ماده می تواند انرژی مورد نیاز فرد را به راحتی تامین کند. دکستروز آبدار کیفیت غذای شما را بهبود می بخشد و طعم مطبوعی به آن دهد. از نظر اقتصادی نیز مقرون به صرفه است و برای مصرف منظم ایمن است.

روش تولید دکستروز آبدار

دکستروز یک قند ساده است که از طریق فرآیند هیدرولیز نشاسته تولید می شود. نشاسته ذرت ترکیبی است که از زنجیره های دکستروز تشکیل شده است. هیدرولیز فرآیندی است که باعث تجزیه این زنجیره ها و تولید دکستروز به صورت انبوه می شود.

یک روش معمول برای انجام این کار تیمار نشاسته با آنزیم های آمیلاز یا اسید است که از فرآیندهای طبیعی را تقلید می کند. در بدن، هضم نشاسته از دهان با بزاق یا آنزیم آمیلاز شروع می شود. تولیدکنندگان نیز این فرایند طبیعی را در پیش گرفته و آن را در روش های تولیدی خود به کار گرفته اند.

دکستروز آبدار مدتهاست که طعم رضایت بخشی به وعده های غذایی انسان می دهد. این قند در صورت استفاده صحیح می تواند با تأمین انرژی و مایعات به افراد کمک کند. این ترکیب به شکل قرص در دسترس است و به دلیل عدم فعال بودن به راحتی در بسیاری از فرمول ها استفاده نمی شود.

کاربرد دکستروز آبدار

دکستروز مونوهیدرات یک شکل معمول از گلوکز است که به طور گسترده به عنوان مکمل غذایی در صنایع غذایی استفاده می شود. کاربرد دکستروز آبدار در تولید غذا، نوشیدنی، داروسازی، کشاورزی/خوراک دام  بسیار گسترده است.

دکستروز مونوهیدرات می تواند به عنوان شیرین کننده در تولید انواع شیرینی، کیک، نوشیدنی، بیسکویت، مرباها، ژله و محصولات عسل استفاده شود. دکستروز به عنوان شیرین کننده در نوشیدنی هایی مانند نوشیدنی های انرژی زا، آبجو و نوشیدنی های الکلی استفاده می شود.

دکستروز را می توان در فرمولاسیون محصولات آرایشی – بهداشتی و مراقبت از مو، محصولات شوینده و حمام مورد استفاده قرار داد. این ماده در کشاورزی، خوراک دام و طیور وغذای حیوانات خانگی کاربرد دارد.

دکستروز به عنوان یک مونوساکارید یا یک کربوهیدرات ساده، در طول تمرین و بازیابی به سرعت جذب غشای سلولی می شود تا سلول های عضلانی را تحریک کند. از آنجا که دکستروز به راحتی جذب می شود، ورزشکاران از آن برای عضله سازی استفاده می کنند.

این ترکیب اغلب توسط ورزشکارانی که با وزنه تمرین می کنند، مصرف می شود. کربوهیدرات های موجود در دکستروز مونوهیدرات قدرت تقریبا فوری را برای فیبرهای ماهیچه ای تامین می کنند. دکستروز ذخیره انرژی گلیکوژن را در ماهیچه ها جایگزین می کند و زمان ریکاوری عضلات را کاهش می دهد.

مصارف صنعتی دکستروز منوهیدرات (آبدار)

دکستروز مونوهیدرات به شکل پودر و قرص و محلول های ایزوتونیک و هیپرتونیک برای اهداف پزشکی استفاده می شود. این ترکیب با ویتامین D و مواد معدنی مانند کلسیم برای تهیه قرص گلوکز استفاده می شود. همچنین برای درمان هیپوگلیسمی بیماران دیابتی استفاده می شود. در ترکیب با اسید اسکوربیک می توان از آن برای درمان اختلالات مختلف، مشکلات قلبی و نگرانی های مربوط به مسمومیت استفاده کرد.

دکستروز مونوهیدرات به طور گسترده ای در قنادی ها استفاده می شود و معمولا در تولید انواع آدامس و شکلات استفاده می شود. از آنجاییکه این ترکیب دارای خواص محافظتی فوق العاده ای است باعث افزایش ماندگاری محصول نهایی می شود. این امر باعث افزایش استفاده از دکستروز مونوهیدرات در صنایع غذایی شده است.

دکستروز برای چه مواردی استفاده می شود؟

این ترکیب در صنایع غذایی اغلب به شکل شربت ذرت با فروکتوز بالا، به عنوان نگهدارنده و شیرین کننده استفاده می شود زیرا می تواند روند تبلور در شربت ها، فوندانت و آب نبات ها را کندتر کند.

دکستروز همچنین در یک محیط پزشکی برای کمک به کنترل هیپوگلیسمی (قند خون پایین) استفاده می شود. برای افرادی که نمی توانند مایعات کافی بنوشند یا غذا بخورند، پزشک ممکن است تزریق دکستروز را انجام دهد که به بدن آب و کربوهیدرات اضافی می رساند. این ترکیب به افزایش قند خون به صورت داخل وریدی بدون نیاز به خوردن یا نوشیدن غذا کمک می کند.

دکستروز همچنین ممکن است برای درمان سطوح بالای پتاسیم (معروف به هایپرکالمی) استفاده شود. برای افراد مبتلا به هیپرکالمی، پزشک ممکن است تزریق دکستروز را با انسولین جفت کند تا سطح پتاسیم در خون تثبیت شود.

تفاوت دکستروز آبدار و خشک چیست؟

گلوکز کریستالی را می توان بر اساس فرایندهای مختلف به دکستروز مونوهیدرات (C6H12O6.H2O) و دکستروز بدون آب (C6H12O6) تبدیل کرد. دکستروز مونوهیدرات به گلوکز گرید غذایی و گلوکز دارویی تقسیم می شود. گلوکز گرید غذایی عمدتا در صنایع فرآوری مواد غذایی و صنایع نگهداری سبزیجات استفاده می شود.

دکستروز مونوهیدرات را می توان برای تولید سوربیتول هیدروژنه کرد. دکستروز مونوهیدرات گرید دارویی عمدتا به عنوان مواد اولیه (کمکی) در داروهای خوراکی استفاده می شود. دکستروز مونوهیدرات را می توان برای تولید دکستروز خشک پردازش کرد. دکستروز خشک عمدتا برای تزریق در پزشکی استفاده می شود.

دکستروز آبدار طعمی با طراوت دارد و شکل ظاهری آن به صورت پودری سفید برفی و براق است. دکستروز خشک شیرینی بالایی دارد و پودری سفید رنگ است که به اندازه دکستروز مونوهیدرات براق نیست.

غذاهای سرشار از دکستروز کدامند؟

دکستروز اغلب به دونات یا آب نبات اضافه می شود زیرا باعث می شود این خوراکی ها خشک و بدون چربی باقی می ماند. ممکن است دکستروز را در خوراکی های زیر مشاهده کنید:

• آب نبات
• شیرینی های بسته بندی شده
• دسرهای لبنی مانند بستنی و ماست
• نوشابه، نوشابه ورزشی، نوشابه انرژی زا و آب میوه

حتی غذاهای سالم مانند ماست نیز ممکن است حاوی مقادیر زیادی قند به شکل دکستروز باشند. در این خوراکی ها قندهای دیگری ممکن است تحت نام هایی مانند ملاس یا قند تاپیوکا استفاده شود که متفاوت از گلوکز است.

عوارض جانبی دکستروز آبدار

دکستروز اغلب برای درمان هیپوگلیسمی استفاده می شود زیرا سطح گلوکز خون را افزایش می دهد. برای افرادی که به دیابت یا هیپرگلیسمی (قند خون بالا) مبتلا هستند این امر می تواند مشکل ساز باشد. به همین دلیل شما نمی توانید دکستروز را بدون توصیه پزشک مصرف کنید.

اگر قند خون شما بعد از مصرف دکستروز خیلی زیاد شود، علائمی مانند سرگیجه، خشکی دهان، حالت تهوع، درد معده یا تشنگی را تجربه خواهید کرد. در صورت مشاهده هر یک از این علائم، بهتر است با خدمات اورژانس تماس بگیرید. دکستروز همچنین در برخی افراد ممکن است باعث عوارضی مانند واکنش آلرژیک، بثورات پوستی، خارش، کهیر یا تورم لب یا زبان شود.

بازار خرید و فروش دکستروز منوهیدرات

پیش بینی ها حاکی از این است که بازار مونوهیدرات دکستروز بین سال های ۲۰۲۰ تا ۲۰۳۰ حدود دو درصد افزایش می یابد. صنایع غذایی از دکستروز مونوهیدرات به عنوان نگهدارنده برای افزایش ماندگاری مواد غذایی بسته بندی شده استفاده می کنند.

آمریکای شمالی همچنان در صدر تولید کنندگان دکستروز مونوهیدرات باقی می ماند و اروپا و آسیا و اقیانوسیه همچنان بازارهای جذابی برای دکستروز مونوهیدرات خواهند بود.

در آینده بازار شاهد افزایش تقاضا برای این ترکیب در بخش نانوایی و شیرینی پزی است. علاوه بر این، انتظار می رود صنایع نوشابه سازی که به سرعت در حال گسترش است، سازوکارهای اقتصادی کلی را افزایش داده و نیاز به محصولات غذایی با کیفیت را افزایش دهند.

انتظار می رود که تقاضای روزافزون برای محصولات غذایی بسته بندی شده و آماده باعث رشد بازار دکستروز مونوهیدرات شود. اتخاذ سبک زندگی بی تحرک منجر به افزایش مسائل بهداشتی می شود و این مسئله فرصت را برای رشد بازار مونوهیدرات دکستروز تقویت می کند.

بهتر است بدانید

انتظار می رود که تحقیقات و فعالیت های رو به رشد در صنایع مختلف مانند غذا و نوشیدنی، داروسازی زمینه کاربرد گسترده تر را برای دکستروز فراهم می کند. شرکت هایی که در بخش مواد غذایی و آشامیدنی فعالیت می کنند، سعی می کنند محصولات خود را با اولویت مصرف کننده هماهنگ کنند. انتظار می رود تقاضا برای دکستروز مونوهیدرات گرید غذایی در سالهای آینده به دلیل تغییر عادات غذایی مصرف کننده افزایش یابد.

در حال حاضر تمرکز بر راه اندازی محصولات غذایی با ترکیب کاملی از طعم و مواد مغذی است. این امر منجر به افزایش تقاضا برای دکستروز مونوهیدرات گرید غذایی در دوره پیش بینی می شود.

تقاضا برای دکستروز مونوهیدرات در آینده نزدیک به میزان قابل توجهی افزایش می یابد. انتظار می رود شرکت های پیشرو در زمینه مواد غذایی و آشامیدنی به دلیل مزایای سلامتی کاربرد آن را افزایش دهند. علاوه بر این، استفاده از آن به عنوان شیرین کننده، چسباننده، امولسیفایر و ضخیم کننده، کاربرد آن را در بخش های مختلف صنعت غذا و نوشیدنی افزایش می دهد.

افزایش مصرف غذاهای مغذی و افزایش تقاضا برای غذاهای آماده، تقاضای بازار را افزایش می دهد. انتظار می رود افزایش مداوم تقاضا برای محصولات غذایی کم کالری، افزایش تولید سوسپانسیون آنتی اسید در صنعت داروسازی و افزایش تقاضا از صنایع مراقبت شخصی، انگیزه قابل توجهی به بازار جهانی دکستروز مونوهیدرات بدهد.

رک آزمایشگاهی چیست ؟ قیمت خرید و فروش ، انواع و کاربرد آن

رک آزمایشگاهی یا جا لوله آزمایشگاهی ، ابزاری است که برای نگهداری و جابجایی انواع لوله های آزمایشگاهی مانند لوله ی آزمایش ساده ، لوله ی NMR ، پیپت ، میله های همزن و … مورد استفاده قرار می گیرد . این ابزار دارای ابعاد و اندازه های متفاوت بوده و از جنس های مختلفی مانند پلاستیک ، فلز و پلی پروپیلن ساخته می شود . به همین دلیل ، از تجهیزات بسیار پرکاربرد آزمایشگاهی به حساب می آید .

هنگام انجام آزمایش های مختلف در آزمایشگاه خصوصا بررسی محیط های کشت ، تعداد زیادی از لوله های آزمایشگاهی مورد استفاده قرار می گیرند . معمولا جابجایی لوله های آزمایش و نگهداری مواد موجود در آن ، از حساسیت بسیار بالایی برخوردار است . به همین دلیل داشتن ابزاری که بتوان از آن به عنوان نگهدارنده این لوله ها استفاده کرد ، بسیار حائز اهمیت است .

جالب است بدانیم که :

همان طور که پیش از این گفته شد ابعاد رک های آزمایشگاهی ، تعداد حفره های موجود در آن و قطر حفره ها متفاوت است . علاوه بر این ، جنس آن نیز متناسب با کاربردی که دارد می تواند متفاوت باشد . به عنوان مثال ، رک های پلاستیکی به راحتی قابل شستشو هستند و دوام بسیار بالایی دارند . به دلیل جنس سبکی که دارند حمل و نقل آن به آسانی صورت می گیرد .

رک های فلزی نیز مانند رک های پلاستیکی با دوام بوده و به راحتی قابل شستشو هستند . مزیت این رک ها در این است که به راحتی در اتوکلاو و تحت دمای بسیار بالا قرار می گیرند . از این رو ، با قرار دادن لوله های آزمایش در رک و سپس در اتوکلاو می توان به راحتی آن ها را استریل نمود .

رک پلاستیکی :

• دارای ابعاد مختلف است .
• به راحتی قابل شستشو است .
• به دلیل سبک بودن به راحتی قابل جابجا کردن است .

رک فلزی :

• ابعاد متفاوتی دارد .
• به راحتی قابل شستشو می باشد .
• حمل و نقل آن آسان است .
• در برابر زنگ زدگی بسیار مقاوم است .
• قابل استفاده در اتوکلاو می باشد زیرا ،توانایی تحمل دماهای بسیار بالا را دارد .

رک پلی پروپیلن :

• ابعاد و اندازه های مختلفی دارد .
• شستشوی آن بسیار راحت است .
• در برابر انواع اسید ها و مواد شیمیایی رایج در آزمایشگاه بسیار مقاوم است .
• قابل استفاده در اتوکلاو می باشد زیرا ، توانایی تحمل دماهای بسیار بالا را دارد .
• می توان در دستگاه های فریز کننده ی آزمایشگاهی مورد استفاده قرار داد . زیرا ، توانایی تحمل دما های بسیار پایین را نیز دارند .

چگونه ظروف آزمایشگاهی را تمیز کنیم؟

اصول شستن ظروف آزمایشگاهی

در اولین قدم باید بدانید که تمیز کردن شیشه آلات و ظروف آزمایشگاهی مانند ظروف خانه نیست.

نکته : ظروف آزمایشگاهی را فورا بعد از اتمام عملیات تمیز کنید. لیکوینوکس یا آلکونوکس جزء بهترین موادی هستند که برای شستن شیشه آلات آزمایشگاهی بکار می روند. گاهی اوقات آب لوله کشی و مواد شوینده برای شستن شیشه آلات آزمایشگاهی پیشنهاد نمی شود و می توان به جای آن از حلال های مناسب، آب مقطر (دو مرتبه) و آب غیر دیونیزه استفاده کرد.

نحوه شستشو مواد رایج شیمیایی آزمایشگاه

محلول های قابل حل در آب (به عنوان مثال محلول های کلرید سدیم یا ساکارز)

۳ الی ۴ مرتبه با آب دیونیزه شستشو دهید.

محلول های غیر قابل حل در آب (به عنوان مثال محلول های موجود در هگزان یا کلروفرم)

شستشو با اتانول یا استون (۲ الی ۳ مرتبه) و شستشو با آب دیونیزه (۳ الی ۴ مرتبه)

اسید های قوی (به عنوان مثال HCL یا H2SO4 غلیظ)

ظروف آزمایشگاهی را زیر هود بخار و با مقدار زیاد آب لوله کشی شستشو دهید. سپس با آب دیونیزه (۳ الی ۴ مرتبه) بشویید.

پایه های قوی (به عنوان مثال ۶M NaOH یا NH4OH غلیظ)

شیشه آلات آزمایشگاهی را زیر هود بخار و با مقدار زیاد آب لوله کشی شستشو دهید. بعد با آب دیونیزه (۳ الی ۴ مرتبه) بشویید.

اسید های ضعیف (به عنوان مثال محلول های اسید استیک یا اسید های قوی مانند HCL 0.1 یا ۱M یا H2SO4)

قبل از قرار دادن ظروف آزمایشگاهی در جای مناسب، آن را به مدت ۳ الی ۴ مرتبه با آب دیونیزه شستشو دهید.

پایه های ضعیف (به عنوان مثال ۱M، ۱M NaOH و NH4OH)

برای خارج شدن پایه ضعیف، آن را با آب شیر بشویید. قبل از قرار دادن ظرف در جای مناسب، آن را به ۳ الی ۴ مرتبه با آب دیونیزه بشویید.

نحوه شستن انواع ظروف آزمایشگاهی

نحوه شستن ظروف آزمایشگاهی مورد استفاده در شیمی آلی

برای شستن این نوع ظروف، بهتر است از حلال مناسب استفاده نمایید. در قدم اول برای محتوا حلال در آب از آب دیونیزه و برای محتوا حلال در اتانول از اتانول استفاده کنید. در نهایت ظرف را با آب دیونیزه شستشو دهید.

در صورت لزوم می توانید از دیگر حلال ها برای شستن این نوع شیشه آلات آزمایشگاهی استفاده کنید، سپس از آب دیونیزه و اتانول برای شستشو نهایی استفاده کنید. اگر ظروف آزمایشگاهی به اسکراب نیاز دارد، با استفاده از صابون و آب لوله کشی گرم با مسواک بکشید. بعد از انجام این عملیات آن را با آب غیر دیونیزه بشویید.

نحوه شستن بورت ها

شما می توانید با استفاده از آب لوله کشی گرم و صابون، بورت را بشویید. سپس حدود ۳ الی ۴ مرتبه آن را با آب غیر دیونیزه شستشو دهید. در شستشو بورت باید مطمئن شوید که تمام مواد، محلول و مواد شوینده از بورت خارج شده است. برای استفاده مجدد از بورت ها باید آن ها به طور دقیقی تمیز کرد.

نحوه شستن پیپت و بالن های آزمایشگاهی

گاهی اوقات آنقدر انجام آزمایش ها اثراتی بر روی ظروف آزمایشگاهی می گذارد، که لازم است آن ها را از شب تا صبح در آب و صابون قرار دهید. سپس آن ها را با مسواک مالش دهید و در مرحله آخر برای ۳ الی ۴ مرتبه آن را با آب دیونیزه شستشو دهید.

خشک کردن یا نکردن ظروف آزمایشگاهی

استفاده از دستمال کاغذی یا هوا اجباری (به دلیل وجود الیاف و ناخالصی ها) اصلا توصیه نمی شود. بهترین راه خشک کردن ظروف آزمایشگاهی، قرار دادن آن در قفسه است.

• اگر به ظروف آب اضافه می کنید، آن را خیس قرار دهید.
• اگر حلال اتر باشد، آن را با اتانول یا استون بشویید تا آب خارج شود. در مرحله آخر آن را آبکشی کنید.
• اگر آب بر غلظت محلول تاثیر می گذارد، ظروف را سه بار با محلول بشویید.
• اگر قصد استفاده بعد از شستشو دارید، آن را ۲ الی ۳ مرتبه با استون بشویید.

نکات مهم در حین شستشو ظروف آزمایشگاهی

• درپوش های اضافه را بردارید.
• شستشو با آب دیونیزه یک لایه صاف بر روی ظروف ایجاد میکند. در صورت مشاهده نشدن لایه، باید از روش های دیگر استفاده کنید.
• برای شستشو اتصالات شیشه ای از حوله آغشته به اتر یا استون استفاده کنید.

درباره سدیم سیلیکات بیشتر بدانیم

سيليكات سديم (آب شيشه يا شيشه مايع) به تركيبات متفاوتی شامل اكسيد سديم (Na₂O) و سيليس (SiO₂) اطلاق می شود. سيليكات های سديم دارای فرمول شيميايی كلی nH₂O.mSiO₂.Na₂O می باشند؛ كه به همين جهت خواص شيميايی متفاوتی را دارا هستند. امروزه بيش از 40 نوع از سيليكات های سديم تجاری شناخته شده است؛ كه هر يک از آن ها مصرف خاص خود را دارند. به طور معمول سيليكات های سديم بر اساس اسيدی كه از آن مشتق شده اند، به صورت اورتوسيليكات (Na₄SiO₄)، متاسيليكات (Na₂SiO₃)، دی سيليكات (Na₂Si₂O₅) و تتراسيليكات (Na₂Si₄O₉) دسته بندی می شوند.

از نظر فيزيكی سيليكات سديم را می توان به دو نوع تقسيم كرد:

1- سيليكات سديم جامد
سيليكات سديم جامد خود به دو حالت؛ اندريد شيشه ای و آمورف هيدراته تقسيم بندی می شود.

– سيليكات سديم محلول
در بسياری از سيليكات های عمومی m برابر با 2 و یا 3/3 است و تركيبات ميانگين نيز از اختلاط آن ها حاصل می شود. با توجه به اين كه به صورت تجاری، بيشترين حجم سيليكات سديم به صورت مايع به فروش می رسد، لذا در اين مقاله دو نوع سيليكات تجاری مايع با ضريب مدول (m) 2 و نيز 3/3 مدنظر می باشد.

موارد مصرف و كاربرد

1– صنايع سراميک
در صنایع سرامیک از محلول سيليكات سديم به عنوان بایندر (Binder) مواد ريزآسياب شده مورد استفاده قرار می گیرد.

2- صنايع شوينده
تركيباتی از سدیم سیلیکات می تواند جايگزينی برای تری پلی فسفات سديم محسوب شود و به عنوان بافر در برخی از شوینده ها مورد استفاده قرار گیرد.

3- صنايع فلزی، معدنی و ريخته گری
در صنايع فلزی جهت پوشش به عنوان عوامل بازدارنده و محافظت کننده و همچنین پوشش دهنده به منظور جلوگيری از خوردگی مورد استفاده قرار می گیرد.

4- صنايع كاغذ سازی
به منظور افزایش میزان چسبندگی در خمیر کاغذ از سدیم سیلیکات استفاده می شود.

5- بتن
به منظور اصلاح سختی بتن و افزايش مقاومت در مقابل نفوذ آب به كار می رود.

6- رنگ سازی
در برخی از رنگ ها كه امكان انحلال در آب را دارند به عنوان افزودنی در جهت افزایش چسبندگی استفاده می شود.

7- ملات نسوز
سدیم سیلیکات در صنايع نسوز و ساخت كوره ها در برخی از ملات ها كه ميزان چسبندگی كم دارند نظير ملات های شاموتی و منيزيتی استفاده می شود. همچنين در برخی از بردها و لايه های ايزوله جهت چسبندگی بيشتر كاربرد دارد.

بررسی فرآيند توليد سدیم سیلیکات

به منظور توليد سيليكات سديم روش های مختلفی مورد استفاده قرار می گیرد. امروزه صرفاً دو روش «خشک» و «تَر» از اهميت اقتصادی برخوردار می باشند. لازم به ذکر است تنوع محصولات حاصل از فرآيند خشک در مقايسه با فرآيند تَر بيشتر می باشد، اما از لحاظ ماشين آلات تفاوت عمده ای بين دو روش وجود ندارد.

الف- فرآيند توليد سديم سيليكات به روش خشک

سيليكات های سديم در كوره هایی نظير كوره های تهيه شيشه از ذوب كردن مخلوط شن و سديم كربنات در دمای حدود 1450 درجه سانتی گراد به دست می آيد. در اين حالت ابتدا شن را ذوب نموده و همزمان با حرارت دادن و ايجاد فشار با سديم كربنات مخلوط می شود. در کوره واکنش زیر روی می دهد:

Na₂CO₃ + nSiO₂ → Na₂O.nSiO₂ + CO₂

از آنجا که درجه حرارت تشكيل سيليكات های سديم نامحلول پايين تر از اين درجه حرارت می باشد، لذا به منظور جلوگيری از ايجاد و تشکیل اين سيليكات ها می بایست در ترکیب، نسبت شن و ماده قليايی در موقع ذوب كنترل شود. ماده مذاب به دست آمده به رنگ آبی تا سبز روشن می باشد؛ اين رنگ ناشی از وجود ناخالصی هايی است كه معمولاً كمتر از يک درصد و اغلب از تركيبات آهنی می باشد. مواد ذوب شده پس از خنک شدن وارد دستگاه دیگری می شوند که در آن جا به اندازه كافی خرد می گردند، سپس در آب حل شده و با عمل فيلتراسيون محلول صاف شده سديم سيليكات ها به دست می آيد. در صورتی كه هدف تهيه سديم سيليكات های قليايی باشد در موقع ذوب مقداری سود خشک نيز به كوره اضافه می شود و يا از ابتدا سيليس را با سدیم هیدروکسید ذوب می كنند و برای حل سديم سيليكات ها در صورتی كه مقدار مدول بيشتر از 2 باشد می بايست از بخار پز فشار استفاده نمود. البته در صورتی كه بخواهيم سيليكات های سديم خشک تهيه نماييم می توان مواد ذوب خروجی از كوره را بدون خنک شدن وارد يک سيستم نمود كه با مقدار مشخص آب مستقيماً سديم سيليكات های هيدراته به دست مي آيد.

ب-فرآيند توليد سيليكات سديم به روش تَر

فرآيند تَر بسيار شبيه به فرآيند خشک می باشد، با این تفاوت که در این روش مواد اوليه شامل سنگ سيليس و سدیم هیدروکسید می باشند. در این روش مواد اولیه مستقيماً به كوره حرارت دهی توام با فشار ارسال می شوند كه منجر به ايجاد واكنش شيميايی زير می گردد:

2NaOH + nSiO₂ → Na₂O.nSiO₂ + H₂O

محلول های سيليكاتی که نسبت مواد در آن ها تا حدود 2/65 است، در اتو كلاوی با دمای حدود 160 درجه سانتی گراد و از انحلال شن های پودر شده در محلول سدیم هیدروکسید قابل تهيه می باشند. نسبت های بالاتر با استفاده از سيليكات های آمورف امكان پذير است. در اين روش سيليس توسط تسمه نقاله به آسياب منتقل شده و پس از تبديل آن به پودر به وسيله تسمه نقاله ديگری به محل مخصوص حمل می گردد تا آماده شارژ به درون راكتورها شود، از طرف ديگر سدیم هیدروکسید جامد درون مخزن پس از گرم كردن با مقداری آب مخلوط شده و پس از رسیدن به درجه حرارت مناسب توسط پمپ به درون راكتور منتقل می گردد. پس از بارگيری راكتور با سنگ سيليس و سدیم هیدروکسید و آب به مقدار كافی سيكل پخت (اتوكلاو) تا به دست آوردن محلول دلخواه سدیم سيليكات ادامه می يابد. پس از اتمام عمل پخت، محصول به مخزن ته نشينی منتقل شده و پس از ته نشين شدن مواد جامد، محلول حاصل به خشک كن منتقل و پس از تغليظ به درصد مورد نظر محصول نهايی به مخازن نگهداری و حمل جهت تحويل به مصرف كننده ارسال می شود.
مواد ته نشين شده در حوضچه مخرن ته نشينی پس از اختلاط مجدد با آب توسط پمپ دورباره به مواد داخل راكتور افزوده شده و محصول به دست آمده را در درون بشکه های فلزی با حجم های معین ریخته تا آماده عرضه به مصرف کنندگان محصول شود، در برخی موارد محصول نهایی توسط تانكرهايی با ظرفیت 15000 ليتر آماده ارسال می شود.